سرطان نادری که بین جوون‌ها زیاد شده و دانشمندها رو گیج کرده

یه نوع سرطان خیلی نادر بین نسل‌های جوون با سرعت عجیبی داره زیاد می‌شه و هیچ‌کس هم نمی‌دونه علتش چیه. تحقیقات جدید توی آمریکا نشون می‌ده که نسل ایکس (Gen X) و هزاره (Millennials) سه تا چهار برابر بیشتر از نسل‌های قدیمی‌تر در معرض خطر ابتلا به سرطان آپاندیس هستن؛ همون عضو کوچیکی که ته لوله گوارش آویزونه و معمولاً کسی بهش فکر نمی‌کنه مگر اینکه مشکلی براش پیش بیاد.

قدیما این سرطان تقریباً همیشه سراغ آدم‌های پیر می‌رفت، اما امروز از هر ۳ نفری که به سرطان آپاندیس مبتلا می‌شن، ۱ نفرشون زیر ۵۰ سال سن داره. آندرینا هالواتی، متخصص اپیدمیولوژی و زیست‌شناسی مولکولی از دانشگاه وندربیلت، سال‌هاست داره روی این افزایش ناگهانی تحقیق می‌کنه. او می‌گه در حالی که توی درمان بقیه سرطان‌ها پیشرفت‌های خیلی خوبی داشتیم، توی این یکی یه خلاء بزرگ وجود داره. تحقیقات او نشون داد که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۶، آمار سرطان بدخیم آپاندیس توی آمریکا ۲۳۲ درصد زیاد شده و این روند توی همه نسل‌ها صعودی بوده.

خیلی وقت بود فکر می‌کردیم آپاندیس یه عضو اضافی و بی‌مصرفه که از دوران تکامل باقی مونده، اما شواهد جدید نشون می‌ده شاید اون‌قدرها هم بی‌خاصیت نباشه. سرطان آپاندیس خیلی موذیانه پیشرفت می‌کنه و علائمش مثل درد شکم، نفخ و درد لگن خیلی راحت با بقیه بیماری‌های رایج مثل مشکلات گوارشی یا سرطان روده بزرگ اشتباه گرفته می‌شه. با اینکه این سرطان نادره و سالانه فقط حدود ۳۰۰۰ مورد ازش توی آمریکا گزارش می‌شه (در مقایسه با ۱۵۰ هزار مورد سرطان روده)، اما همین کمیاب بودنش باعث شده تحقیق و آگاهی درباره‌ش کم باشه.

هالواتی می‌گه تشخیص زودهنگام خیلی حیاتیه چون تومورهای آپاندیس ویژگی‌های مولکولی متفاوتی با سرطان روده دارن؛ اونا جور دیگه‌ای پخش می‌شن و به شیمی‌درمانی‌هایی که برای روده استفاده می‌شه جواب نمی‌دن. نکته دیگه اینه که چون این روزها درمان التهاب آپاندیس بدون جراحی داره رایج‌تر می‌شه، ممکنه خیلی از این تومورها اصلاً دیده نشن و از دست برن. گاهی هم این سرطان با فتق، فیبروم یا کیست اشتباه گرفته می‌شه و توی خانم‌ها ممکنه با ضایعات آندومتر اشتباه بشه.

آمارها نشون می‌ده موارد ابتلا به سرطان آپاندیس برای آمریکایی‌های متولد بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۴، سه برابرِ متولدین دهه ۴۰ میلادی بوده. این وضعیت برای متولدین ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹ بدتر هم شده و آمار ابتلا چهار برابر شده. دانشمندها هنوز مطمئن نیستن چرا، اما احتمال می‌دن تغییر توی رفتارهای مربوط به سلامتی مثل رژیم غذایی و فعالیت بدنی، جهش‌های ژنتیکی و حتی آلودگی‌های محیطی مثل پلاستیک یا مواد شیمیایی توی این ماجرا نقش داشته باشن.

دکتر استیون آرنت، جراح سرطان، می‌گه از دیدن این آمار تعجب نمی‌کنه چون خودش بیمارای ۲۰ تا ۳۰ ساله‌ای رو می‌بینه که تومورهای پیشرفته آپاندیس دارن. او معتقده چون سرطان روده هم بین جوون‌ها زیاد شده، احتمالاً همون عوامل دارن روی سرطان آپاندیس هم اثر می‌ذارن. کلاً سرطان توی جوون‌ها در سه دهه گذشته حدود ۸۰ درصد جهش داشته و سرطان‌های دستگاه گوارش مثل روده، آپاندیس، مجاری صفراوی و پانکراس بیشترین رشد رو داشتن.

کارشناس‌ها فکر می‌کنن غذاهای فوق‌فرآوری‌شده، الکل، کم‌خوابی و حتی مواد شیمیاییِ پایدار (Forever Chemicals) که آب آشامیدنی رو آلوده می‌کنن، در کنار میکروپلاستیک‌ها، ممکنه مقصرهای اصلی باشن. هالواتی و تیمش قصد دارن به تحقیقاتشون ادامه بدن تا بفهمن دقیقاً چه کسایی در معرض خطر هستن و چطوری می‌شه جلوی این روند نگران‌کننده رو گرفت.

لینک منبع